Una familia con clase

Dirección Stephan Elliott.
Amor á primeira vista é o que xorde entre John Whittaker, un mozo inglés, e Larita, unha rapaza americana do máis sexy e glamurosa. Tras este inesperado frechazo, ambos os dous casan sen pensalo. Todo reborda felicidade e amor entre a moza parella, pero é cando volven a Inglaterra para instalarse na casa de John cando a cousas comezan a torcerse. A nai deste, a Sr.a Whittaker, non traga ao seu jovencísima nora, aínda que Larita poña todo o seu empeño en encaixar na familia do seu marido. Por máis que o intenta Larita non é capaz de superar os obstáculos que a súa sogra o vai poñendo. Pronto descobre o xogo desta última, que non é outro que desprestixiar á moza pequena ante os ollos de John. As faíscas saltarán á mínima nunha sagaz guerra de enxeño e as cousas non tardan en saírse de nai. A Sr.a Whittaker manipulará todas as situacións para facer de menos a Larita mentres que esta mantén a calma e orquestra enxeñosos contraataques. A pesar de todo, as tramas da Sr.a Whittaker, rematan afectando tamén a John poñendo así en perigo a relación con Larita. Nunha grande apoteose final, na que se revelan os segredos do pasado de Larita, esta decide escapar dese asfixiante fogar...

Na biblioteca e na wikipedia.
Ficha técnica.
Crítica de La butaca.net e en Decine21.
Reseña en Fotogramas.
Como se fixo.

Trailer:

Adiós muchachos

Dirección Louis Malle. Francia, durante a ocupación nazi. Julien Quentin, un neno a punto de entrar na puberdade estuda nun internado católico. Xa empezado o curso, aparece Jean Bonnet, un novo estudante que ten algo misterioso na súa persoa. A través de xogos, pelexas e o descubrimento de intereses comúns, a amizade entre ambos os dous irá crecendo e facéndose máis próxima, sobre todo cando Julien descobre o que o diferencia de Bonnet: el é ario e o seu amigo é xudeu. Baseado nos recordos persoais de infancia do director, Louis Malle, esta película estivo nominada ao Oscar ao Mellor Guión Orixinal e á Mellor Película de Fala No Inglesa. 

Na biblioteca e na wikipedia. 

Ficha técnica. 

Reseña crítica e comentario en Decine21. 

Crítica de George Kaplan. 

Guía breve y guía didáctica. Reseña del director y sus obras. 

Banda sonora. 

Trailer:

La naranja mecánica

Dirección Stanley Kubrick.
Londres, anos oitenta. Alex e os seus amigos tratan de satisfacer os seus instintos agresivos perpetrando unha violación no terreo onde se encontra a esposa do escritor F. Alexander. Un día despois, volven actuar, pero nesta ocasión Alex sofre a traizón dos seus compañeiros. O mozo Alex ingresa na prisión, e despois dun par de anos de reclusión, é elixido polo ministerio do interior británico para probar o método Ludovico. Esta terapia permite, segundo os seus responsables, a rehabilitación de individuos ultraviolentos á sociedade. Ao saír do centro carcerario, Alex recibe un severo correctivo por parte dun antigo amigo reciclado a policía. Despois de vagar malferido nos arredores de Londres durante unha chuviosa noite, Alex é acollido nunha luxosa e moderna mansión na cal reside o Sr.Alexander, prostrado nunha cadeira de rodas.

Na biblioteca e na wikipedia.
Ficha técnica.
Reseña do director.
Crítica en Aloha Criticón e en La Butaca.
Guía de El Aula de Filosofía.
Psicoloxía na película.
A película en Cine y Música.
Reseña en Sitio de Ciencia-Ficción
Novela orixinal de Anthony Burguess
Cómo se fixo a película, video narrado por Tom Cruise.
Banda sonora.
Trailer homenaxe:

La Bamba

Dirección Luis Valdez.
Biografía sobre o cantante, guitarrista e compositor de rock Ricardo Valenzuela, que alcanzou a fama a finais dos anos 50 co pseudónimo de Ritchie Valens. De orixe humilde, Ricardo, comezou a actuar moi pronto en festas e bailes. En 1958 asinou un contrato discográfico e a súa canción Come On, Let's Go foi todo un éxito. Fixo unha xira ao longo e ancho do seu país e apareceu en numerosos programas de televisión. En 1959, cando iniciaba unha segunda xira, estrelouse o avión no que viaxaba, xunto a outras estrelas do rock como Buddy Holly e Big Bopper. Non cumprira os dezaoito anos.
Na biblioteca e na wikipedia.
Ficha técnica da película.

Trailer:

American Graffiti

Dirección George Lucas.
Na última noite do verán de 1962, os mozos dun pobo de California queren saír a divertirse antes de ter que volver ás súas responsabilidades.
George Lucas, antes de ser arquicoñecido pola saga de La guerra das galaxias, rodou este filme que foi nomeado aos Oscar en cinco categorías incluíndo mellor película. A fita fai unha descrición da xuventude norteamericana de plenos anos 60. A mestura de inseguridade dun futuro que chega, as ilusións vitais duns rapaces adolescentes e as ansias, á vez, de diversión, tan propias da idade, son o tema central da película. Hoxe en día segue sendo unha das fitas que mellor describen os ideais xuvenís daquela época.
Entre a repartición figuran os nomes de Richard Dreyfuss, Ron Howard, Harrison Ford... O filme conta con nostálxicos temas de The Flamingos, The Platters, The Diamonds, Chuck Berry ou The Beach Boys, entre outros.
Na biblioteca e na wikipedia.
Ficha técnica.
Crítica
Páxina web do 21th anniversary
Música nos 60/70.
Entrevista ao director.
Trailer:

Las 13 rosas

Dirección Emilio Martínez-Lázaro. O 1º de abril de 1939, coa entrada en Madrid das tropas de Franco, remata a guerra civil española. Temendo a sanguenta represión que se aveciñaba, moitos republicanos foxen do país pero outros non poden ou non queren. Como as novas rapazas protagonistas desta historia real. Franco promete que soamente serán castigados os que teñan as mans manchadas de sangue. E ningunha desas rapazas as ten. Como Carmen, por exemplo, de 16 anos, que militaba nas Xuventudes Socialistas pero nunca tivo unha arma. Nin a súa amiga Virtudes, que servía na casa duns novos ricos franquistas e pasou a guerra dando de comer anciáns e nenos no Socorro Vermello. Ou Julia, unha cobradora de tranvías, que se afiliara ás Xuventudes Socialistas para poder facer deporte nas instalacións da sede... Eran rapazas novas, con ilusións, que tiñan noivo, que ían ao cine ou a bailar e divertíanse como podían naqueles duros e grises días da posguerra. 

Na wikipedia e na biblioteca. 

Ficha técnica. 

Reseña histórica 

Web oficial da película. 

Crítica en La butaca. 

Reseña de Comunidad escolar. 

Guía didáctica. 

Como se fixo. 

Banda sonora. 

 Trailer: 

Golfus de Roma

Dirección Richard Lester.
A través do escravo Pseudolo (Zero Mostel) imos coñecendo os diversos personaxes que protagonizan esta historia: temos a Licio (Phil Silvers), un home que se dedica á venda de carne -feminina, para ser exactos-; Senex (Michael Hordern), un patricio algo calvo dominado pola súa muller, Domina; o fillo destes, Heroe (Michael Crawford); Herronio (Buster Keaton), vago precedente de Holandés Errante, que pasa a película buscando os seus fillos, secuestrados polos inimigos do Imperio; ou Histerio (Jack Gilford), o escravo xefe do matrimonio, covarde e rastrexo como o que máis. Pseudolo é un dos máximos representantes dos auténticos golfos romanos, e pretende, aproveitando a ausencia do seu amo Senex, facer un trato con Heroe. O plan consiste en pedirlle a liberdade e a cambio conseguirá para el o amor de Filia (Annette Andre), unha rapaza que foi vendida por Licio a un valente xeneral romano. A astucia de Pseudolo fai que Licio crea que Filia padece unha terrible enfermidade e quedebe librarse dela. É dese modo que a moza coñece o seu Heroe e poden entoar a primeira romanza amorosa, aínda que non sen que os descubra Histerio, o escravo soprón. A partir dese momento, os equívocos sucédense un tras outro, non sen que antes media Roma quedara parrulos arriba como presaxio do derrubamento de Imperio Romano.

Na biblioteca.
Ficha técnica.
Guía didáctica.
Plauto y Golfus de Roma.
Powerpoint de una conferencia sobre Golfus de Roma a cargo de Pedro Luis Cano.
Golfus de Roma, un palimpsesto cinematográfico por Alba Romano Forteza.
A película en El aula de latín.
Crítica de Tomás Delclós y Carlos Balagué.
Banda sonora.
Trailer: