domingo 8 de noviembre de 2009

Adiós muchachos


Dirección Louis Malle.
Francia, durante a ocupación nazi. Julien Quentin, un neno a punto de entrar na puberdade estuda nun internado católico. Xa empezado o curso, aparece Jean Bonnet, un novo estudante que ten algo misterioso na súa persoa. A través de xogos, pelexas e o descubrimento de intereses comúns, a amizade entre ambos os dous irá crecendo e facéndose máis próxima, sobre todo cando Julien descobre o que o diferencia de Bonnet: el é ario e o seu amigo é xudeu.
Baseado nos recordos persoais de infancia do director, Louis Malle, esta película estivo nominada ao Oscar ao Mellor Guión Orixinal e á Mellor Película de Fala No Inglesa.
Na biblioteca e na wikipedia.
Ficha técnica.
Reseña crítica e comentario en Decine21.
Crítica de George Kaplan.
Guía breve y guía didáctica.
Reseña del director y sus obras.
Banda sonora.

Trailer:

lunes 26 de octubre de 2009

La naranja mecánica


Dirección Stanley Kubrick.
Londres, anos oitenta. Alex e os seus amigos tratan de satisfacer os seus instintos agresivos perpetrando unha violación no terreo onde se encontra a esposa do escritor F. Alexander. Un día despois, volven actuar, pero nesta ocasión Alex sofre a traizón dos seus compañeiros. O mozo Alex ingresa na prisión, e despois dun par de anos de reclusión, é elixido polo ministerio do interior británico para probar o método Ludovico. Esta terapia permite, segundo os seus responsables, a rehabilitación de individuos ultraviolentos á sociedade. Ao saír do centro carcerario, Alex recibe un severo correctivo por parte dun antigo amigo reciclado a policía. Despois de vagar malferido nos arredores de Londres durante unha chuviosa noite, Alex é acollido nunha luxosa e moderna mansión na cal reside o Sr.Alexander, prostrado nunha cadeira de rodas.

Na biblioteca e na wikipedia.
Ficha técnica.
Reseña do director.
Crítica en Aloha Criticón e en La Butaca.
Guía de El Aula de Filosofía.
Psicoloxía na película.
A película en Cine y Música.
Reseña en Sitio de Ciencia-Ficción
Novela orixinal de Anthony Burguess
Cómo se fixo a película, video narrado por Tom Cruise.
Banda sonora.
Trailer homenaxe:

viernes 12 de junio de 2009

La Bamba


Dirección Luis Valdez.
Biografía sobre o cantante, guitarrista e compositor de rock Ricardo Valenzuela, que alcanzou a fama a finais dos anos 50 co pseudónimo de Ritchie Valens. De orixe humilde, Ricardo, comezou a actuar moi pronto en festas e bailes. En 1958 asinou un contrato discográfico e a súa canción Come On, Let's Go foi todo un éxito. Fixo unha xira ao longo e ancho do seu país e apareceu en numerosos programas de televisión. En 1959, cando iniciaba unha segunda xira, estrelouse o avión no que viaxaba, xunto a outras estrelas do rock como Buddy Holly e Big Bopper. Non cumprira os dezaoito anos.
Na biblioteca e na wikipedia.
Ficha técnica da película.

Trailer:

American Graffiti


Dirección George Lucas.
Na última noite do verán de 1962, os mozos dun pobo de California queren saír a divertirse antes de ter que volver ás súas responsabilidades.
George Lucas, antes de ser arquicoñecido pola saga de La guerra das galaxias, rodou este filme que foi nomeado aos Oscar en cinco categorías incluíndo mellor película. A fita fai unha descrición da xuventude norteamericana de plenos anos 60. A mestura de inseguridade dun futuro que chega, as ilusións vitais duns rapaces adolescentes e as ansias, á vez, de diversión, tan propias da idade, son o tema central da película. Hoxe en día segue sendo unha das fitas que mellor describen os ideais xuvenís daquela época.
Entre a repartición figuran os nomes de Richard Dreyfuss, Ron Howard, Harrison Ford... O filme conta con nostálxicos temas de The Flamingos, The Platters, The Diamonds, Chuck Berry ou The Beach Boys, entre outros.
Na biblioteca e na wikipedia.
Ficha técnica.
Crítica
Páxina web do 21th anniversary
Música nos 60/70.
Entrevista ao director.
Trailer:

lunes 11 de mayo de 2009

Las 13 rosas


Dirección Emilio Martínez-Lázaro.
O 1º de abril de 1939, coa entrada en Madrid das tropas de Franco, remata a guerra civil española. Temendo a sanguenta represión que se aveciñaba, moitos republicanos foxen do país pero outros non poden ou non queren. Como as novas rapazas protagonistas desta historia real.
Franco promete que soamente serán castigados os que teñan as mans manchadas de sangue. E ningunha desas rapazas as ten. Como Carmen, por exemplo, de 16 anos, que militaba nas Xuventudes Socialistas pero nunca tivo unha arma. Nin a súa amiga Virtudes, que servía na casa duns novos ricos franquistas e pasou a guerra dando de comer anciáns e nenos no Socorro Vermello. Ou Julia, unha cobradora de tranvías, que se afiliara ás Xuventudes Socialistas para poder facer deporte nas instalacións da sede...
Eran rapazas novas, con ilusións, que tiñan noivo, que ían ao cine ou a bailar e divertíanse como podían naqueles duros e grises días da posguerra.
Na wikipedia e na biblioteca.
Ficha técnica.
Reseña histórica
Web oficial da película.
Crítica en La butaca.
Reseña de Comunidad escolar.
Guía didáctica.
Como se fixo.
Banda sonora.

Trailer:

domingo 1 de marzo de 2009

Golfus de Roma

Dirección Richard Lester.
A través do escravo Pseudolo (Zero Mostel) imos coñecendo os diversos personaxes que protagonizan esta historia: temos a Licio (Phil Silvers), un home que se dedica á venda de carne -feminina, para ser exactos-; Senex (Michael Hordern), un patricio algo calvo dominado pola súa muller, Domina; o fillo destes, Heroe (Michael Crawford); Herronio (Buster Keaton), vago precedente de Holandés Errante, que pasa a película buscando os seus fillos, secuestrados polos inimigos do Imperio; ou Histerio (Jack Gilford), o escravo xefe do matrimonio, covarde e rastrexo como o que máis. Pseudolo é un dos máximos representantes dos auténticos golfos romanos, e pretende, aproveitando a ausencia do seu amo Senex, facer un trato con Heroe. O plan consiste en pedirlle a liberdade e a cambio conseguirá para el o amor de Filia (Annette Andre), unha rapaza que foi vendida por Licio a un valente xeneral romano. A astucia de Pseudolo fai que Licio crea que Filia padece unha terrible enfermidade e quedebe librarse dela. É dese modo que a moza coñece o seu Heroe e poden entoar a primeira romanza amorosa, aínda que non sen que os descubra Histerio, o escravo soprón. A partir dese momento, os equívocos sucédense un tras outro, non sen que antes media Roma quedara parrulos arriba como presaxio do derrubamento de Imperio Romano.

Na biblioteca.
Ficha técnica.
Guía didáctica.
Plauto y Golfus de Roma.
Powerpoint de una conferencia sobre Golfus de Roma a cargo de Pedro Luis Cano.
Golfus de Roma, un palimpsesto cinematográfico por Alba Romano Forteza.
A película en El aula de latín.
Crítica de Tomás Delclós y Carlos Balagué.
Banda sonora.
Trailer:

jueves 12 de febrero de 2009

Babel

Dirección Alejandro González Iñárritu.
Un incidente tráxico no que a vai involucrada unha parella estadounidense en Marrocos desencadea unha serie de acontecementos que afectan catro familias en diferentes países. Unidos polas circunstancias, separados por continentes, cultura e idioma, cada personaxe descobre que a familia é o único que ofrece consolo.
Nas afastadas areas do deserto de Marrocos soa un disparo que desencadea unha serie de acontecementos fortuítos que servirá para conectar a unha parella estadounidense na súa desesperada loita por sobrevivir, cos dous rapaces marroquís responsables involuntarios do accidente, unha coidadora de nenos que cruza a fronteira de México ilegalmente con dous nenos estadounidenses e unha adolescente xaponesa xorda e rebelde sobre o pai da cal pesa unha orde de busca e captura. A pesar das enormes distancias e das culturas tan antagónicas que os separan, estes catro grupos de persoas comparten un destino de illamento e dor.
Só abondarán uns poucos días para que se atopen totalmente perdidos, perdidos no deserto, perdidos para o mundo, perdidos para si mesmos, mentres avanzan cara ao bordo do abismo da confusión e o medo ao tempo que se afunden nas profundidades das relacións e do amor.
Na biblioteca e na wikipedia.
Ficha técnica.
Crítica en La butaca e en La Higuera.
O significado da mensaxe.
Cómo se fixo.
Páxina oficial na Paramount.
Entrevista ao director.
Banda sonora.

Trailer: